Hola!

Señor Alfonso


(Volledige naam: Señor Alfonso Butternutsquash poopsalot)



Fons is mijn hond. Hij is 3 jaar ( Hij wordt 4 jaar op 1 april… en dat is geen grap).

Toen Fonske nog geen loebas van 74 kilo was, woonde hij samen met zijn 2 broertjes in de bergen in het Zuiden van Spanje. Ik vond hem daar bij een boer die eigenlijk niet zo lief was voor die kleine pupjes. De boer had mama-hond aan een grote, zware ijzeren ketting vastgelegd. Fons en zijn broertjes mochten haar niet meer knuffelen en ook niet meer bij haar eten. De hondjes zagen er niet gelukkig uit. “Als jij het pupje niet meeneemt, zet ik het ergens in een veld, helemaal alleen”, zei de boer. Ik hoefde er niet lang over na te denken. Ik keek goed naar de 3 pupjes, nam er ééntje op en legde hem in een dekentje. Samen met het pupje stapte ik in m’n auto. Gaf hem de naam “Señor Alfonso”, en sindsdien zijn wij beste vrienden. Alhoewel de eerste maanden en jaren met Fons in huis niet altijd even gemakkelijk waren. Maar dat verhaal vertel ik een andere keer.

Omdat die boer in Spanje niet altijd zo goed voor de pupjes en de honden zorgde, schrikt Fons nog wel snel. Het liefst heeft hij altijd eerst een kleine waarschuwing wanneer je hem gaat aaien. Gewoon even zijn naam zeggen is al voldoende. Je zal merken dat wanneer je hem aanraakt, hij soms even verschiet. Ook is hij vaak overenthousiast wanneer hij mensen ziet. Dan moet ik hem er even aan herinneren hoe hij rustig aanwezig kan zijn.


En soms wil hij gewoon op je schoot komen zitten! (Kan je het je al inbeelden? Zo’n grote hond op je schoot?) Apporteren doet Alfonso supergraag, al brengt hij niet altijd de stok of het speelgoedje terug. En zelfs al brengt hij het terug; hij laat het niet graag los. Tenzij je er een koekje voor in de plaats geeft. Fons is geen circushond, dus veel trucjes doet hij niet. Hij kent wel “zit”, “lig”, “sube” (Spaans voor “op”-de zetel-), “aqui” (Spaans voor “hier”)…

Fons eet heel graag koekjes, maar hij mag er van de dierenarts niet te veel eten. Af en toe krijgt hij wel wat koekjes, hoor. Misschien kan je hem zelf ook eens een koekje geven wanneer je hem ziet. Señor Alfonso eet graag appels. Een boterham met iets lekkers op lust hij ook. Frambozen, blauwe bessen en druifjes eet hij zo recht van de planten in de tuin. Pannenkoeken lust hij héél graag. Hummus en (soya)yoghurt eet hij ook. Melk drinkt hij niet. Hij eet ook geen kip. Fons is allergisch aan lactose en kippenvlees.

Samen met Señor Alfonso zijn er ook 3 (straat)katjes uit Spanje meegekomen: Lisette, Wiske en Harry. Zij trippelen rond in het bos, in de tuin en in de praktijkruimte.

Lisette en Fons zijn dikke vrienden. Harry heeft soms wat schrik van Fonske. Wiske vond het eerst wat eng om met Fons om te gaan, maar nu knuffelen ze vaak. Wiske heeft ooit tegen Fons gezegd dat hij een grote, vuile stinkerd is en dat vond hij helemaal niet fijn om te horen. Nu, Fons laat inderdaad wel af en toe stink-scheetjes, hoor. Soms laat hij zelfs een gigantische boer, zonder zich even om te draaien. Daarom vond Wiske Fons soms een beetje een onbeleefde hond en vond Fons Wiske niet zo aardig. Ondertussen zijn ze ook beste vrienden. Lisette en Wiske hadden twee broertjes: Ronny en Tonny. Deze twee jongens zijn helaas verdwenen voordat we naar België kwamen.

Vaak slapen Señor Alfonso en de katjes de hele dag, maar ze zijn altijd in de buurt. Ik weet dat ze ernaar uitkijken om je te leren kennen. Ze spreken trouwens alle 4 al goed Nederlands. Dus als jouw Spaans niet zo denderend is, geen probleem! De diertjes begrijpen je wel. Nog één kleine tip: hou best je sokken goed in de gaten, want Alfonso’s favoriete spelletje is om stiekem, heel stilletjes met je sokken te gaan lopen!






0 keer bekeken

©2020 ADEM-RUIMTE.COM

ademruimte

  • Facebook page Adem-ruimte.com
  • Instagram Ademruimte